ในฐานะที่เคยเป็น "ครูเก่า" เหมือนกัน ก็ขอชื่นชมในเทคนิควิธีการสอนที่ล่อหลอกเด็กให้สนใจใฝ่รู้ได้ ที่จริงมันก็น่าจะพอสรุปได้ว่า จริง ๆ แล้ว เด็กก็เหมือนกับต้นไม้ ที่จะเติบโตออกดอก ออกผล เป็นที่พอใจได้ ก็ขึ้นอยู่กับคนใกล้ชิดที่จะหมั่นรดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย ที่ผ่านมาก็เคยภูมิใจในตัวเองอยู่ลึก ๆ ที่สามารถทำให้เด็กชั้น ป.2 ที่ตนเองรับผิดชอบ จากเคยสอนได้เป็นอันดับสุดท้ายของอำเภอหนองเรือ จ.ขอนแก่น ตอนเรียนอยู่ ป.1 เมื่อขึ้นมาเรียนชั้น ป.2 ที่ตัวเองสอน จบปีสอบวัดผลระดับอำเภอ ได้เป็นอันดับหนึ่ง (ไม่ใช่ห้องเดียวนะ) การสอนน่ะเหรอเริ่มต้นก็เจออ่านไม่ออก เขียนไม่ได้เหมือนกัน แต่ครูคนนี้ แม้ไม่ได้เรียนวิชาครู ก็จับจุดที่ว่า คนเราถ้าอ่านหนังสือได้ ความรู้จะตามมา ก็เลยเร่งเด็กที่ตรงนี้ เริ่มจาก เก็บหนังสือนิทานรูปสวย ๆ ตัวหนังสือน้อย ๆ  ที่พอมีในห้องสมุด มากองให้เด็กเอาไปอ่าน บังคับว่า ต้องอ่าน ตัวไหน อ่านไม่ได้ ให้เริ่มที่ถามเพื่อน ถ้าเพื่อนอ่านไม่ได้ ค่อยมาถามครู ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ จนหนังสือนิทานหมดห้องสมุด ก็ขยับไปอ่านหนังสือทั่วไป ที่รูปน้อย ๆ ตัวหนังสือเยอะ ๆ ...เรื่องเพลง ก็เอามาใช้เหมือนกัน  แต่ครูดาวเล่นเครื่องดนตรีไม่เป็น ก็อาศัยเทปเพลงเป็นตัวช่วย อ่านเนื้อบนกระดาน ฟังเพลง หัดร้อง แล้วฝึกออกเสียง เพลงหนึ่งที่จำได้ คือ เพลง "เปลี่ยนแปลง" ของ สามารถ พยัคฆ์อรุณ (นักมวย) ..(ตั้งแต่ปี 2526) ถ้าถามตัวเองว่า จะสอนเด็กให้อ่านออกเขียนได้ ยากมั้ย คำตอบก็คือ ไม่ยากเลย ถ้าทุ่มเท