บ้านผมอยู่พัทลุง  ติดๆกับสงขลา ....

"ต้น" ออกเสียงต้อน   คำว่าต้นนั้น  หมายถึงพระที่เพิ่งบวชไหมยังอ่อนพรรษาอยู่  ชาวบ้านจะเรียกว่าต้น  ผมเคยถามพระอาจารย์หรือหลวงพี่ที่บวชนานๆ  ที่เรียกว่าต้น  กับพระบวชไหม  อาจมาจากหมานถึงต้นบุญ แห่งพระศาสนาที่เพิ่งบวช  เพราะเราท่านต่างทราบดีว่าชายไทยเราเมื่ออายุ 20 ปี หรือ 21 ปีในครรภ์  จะบวชเรียนกัน เพื่อสืบทอดพระศาสนา  ทดแทนบุญคุณพ่อแม่โดยการบวช  เลยอาจเป็นที่มาของคำว่าต้นบุญ  หรือต้นกล้าใหม่แห่พระศาสนาเป็นได้  แต่เนื่องจากคนใต้ไม่ชอบพูดคำยาวเลยตัดไปเหลือเพียงคำว่าต้น

ส่วนคำว่า"หลวง"  ก้อใช้เรียกกันกับผู้ที่วัยวุติมากกว่า  หรือเรียกพระพรรษามากกว่า  แต่เมื่อสึกพระออกมาก็ยังใช้เพื่อให้เกียรติ  เช่นเดียวกับคำว่า  "เจ้า"  แต่คำว่า เจ้า  นั้นแถวบ้านผมไม่ได้ยินเลย  แต่พอทราบมาว่าจะใช้เรียกแถวพังงา กระบี่ ระนอง ทางฝั่งตะวันตกฝั่งโน้นมากกว่า

ส่วนคำว่า"เณร"  ออกเสียง เดน. พ่อแม่  หรือคนที่สูงวัยใช้เรียกกันสำหรับบุตรหลานที่สึกพระมา