ขอบคุณและตื่นเต้นมากที่ได้รับคำตอบรวดเร็วทันใจ สำหรับความรู้เกี่ยวกับงานที่นายทำ นายคงมีเป้าหมายในตำแหน่งทางวิชาการ?? ที่แน่นอนแล้วสินะครับ? ดีใจด้วยจัง

เรายังไม่มีหลักตอเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย--เศร้าอ่ะ นายกับเราต่างกันลิบลับเลย ความสุขของนายดูเหมือนจะอยู่กับภาระกิจ เพื่อชุมชนมากกว่าตัวเอง อะไรทำนองนั้นหรือเปล่า ส่วนเรา--ไม่รู้สิ เราคิดว่างานที่เราอยากทำมันต้องมีส่วนช่วนในตอบคำถามอะไรที่เราสงสัยในหลายต่อหลายวาระที่ผลุบๆ โผล่ในตัวเรา หรือไม่ก็ช่วยผ่อนคลายให้ชีวิตเราได้เกิดภาวะเบาหวิว แทนที่จะกลับกลายเป็นแอก หรือโซ่ตรวน หรือพันธนาการ หรือไม่ก็หัวโขน ฯลฯ ที่เขาว่าๆ กัน--นายมีมุมมองเรื่องนี้อย่างไรเหรอ หรือว่าแยกออกจากกันระหว่างส่วนตัวกับงาน หรือว่าจัดความสัมพันธ์แบบนำพา--แบบถ้าหน้าที่การงานดีแล้วทุกอย่างจะดีเอง? เพราะอย่างที่บอกไปตอนแรกว่าเราไม่ได้มีอุดมการณ์เพื่อชุมชน กลัวกับการเป็นฮีโร่ ขยาดกับภาวะผู้นำกับภาระอันหนักอึ้ง และรู้หวั่นไหวกับการต้องอยู่ในสังคมแบบมีสปอร์ตไลต์คอยส่องสอดสว่างอยู่ตลอดเวลา--นายคิดว่าคุณสมบัติแบบเราเนี่ยจะไปไหวไหมกับงานอย่างนี้อ่ะ?? นายจะคิดต่อเรื่องเหล่านี้อย่างไรนะ????