อรุณสวัสดิ์จ้าน้องสาวคนดีของพี่ :)

รับดอกไม้เป็นหอบๆ แล้วตอบไม่ไหว ลงไปหมอบกระแต...อีกแล้ว

มิน่า น้องพี่ถึงบอกว่า ลุยงานสวนมา แค่ลูบๆคลำๆเมาส์ ก็เก่งแล้ว:)))

เมื่อเย็นนี้ พี่ลุยสวนจนค่ำ แขนล้า หมดสภาพ ยังใช้กำลังแขนไม่ชิน ไม่เข้าที่เลย

ขยับไปได้ตั้งสามตารางวาแน่ะ ยังดีที่มีแรงสวดมนต์...แบบไม่แปลให้แม่ฟังอยู่ :)

เพื่อนบ้านเดินผ่านตะโกนบอกเป็นเสียงเดียวว่า "เผาเลย ง่ายกว่าเยอะ ถางให้เหนื่อยทำไม"

"ไม่อยากให้จุลินทรีย์ตาย" ฮ่า น้าบางคนทำหน้างงๆเล็กน้อย สวนกระแสเขาขนาดเลย

ก็ชาวบ้าน เขารู้กันมาว่า เผาเนี่ย ทั้งฆ่าเชื้อ ทั้งทำให้พืชปลูกหลังจากนั้นมันงามนี่เนาะ

"ใส่ปุ๋ย กลบหญ้า ทั้งวันกลางแดดกับหน้าที่จำเป็นกลับถึงบ้านสี่โมงเย็นกับระยะทาง20กว่าโล

กับ ผู้ช่วยใหม่พาฝ่าด่านรถอ้อย รถนักเรียน กลับถึงบ้านอาการปวดแขนถามหา"

นั่นปะไร... อาการเดียวกัน พี่นี้ลงแรงไม่ถึงสองชั่วโมง ยังล้าเลยนิ

สู้ สู้ สู้ สามสวน สามวัย ตามน้องหล่าไปไกล ไกล๊ ไกลอยู่จ้า สาธุ