ความทรงจำแห่งเลือดน้ำตา 17 พฤษภา 35
![]()
ประวัติศาสตร์ไม่ใช่ความแค้นเคือง มีแต่การให้อภัยแก่อวิชาของกันและกัน แต่เราไม่เคยนำมาใช้เป็นบทเรียน และลืมเรื่องราวเหล่านั้น ยิ่งเราลืมเราก็จะยิ่งพบเจอการกลับมาของประวัติศาสตร์ที่ซ้ำรอย
เราจะลืม และทิ้งประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยชีวิต น้ำตา ความสูญเสีย การเสียสละ อุดมการณ์ ผู้บริสุทธิ์ อย่างนั้นหรือ
สิ่งมีค่ามากมายผู้คน สังคมไทยทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
หากความโกรธเคืองยังอยู่ผมก็มีความรู้สึกนี้ต่อสังคมไทยที่ทอดทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้เบื้องหลังโดยไม่ใส่ใจและเห็นคุณค่าเลย