ขอแนะนำให้คุณ"นางมารน้อย"ลองหาโอกาสไปสวดมนต์ข้ามปีดูครับ  ตอนแรก อาจจะคิดว่าเป็นกระแส  แต่ถ้าไปจริงๆ แล้วจะพบว่า มันไม่ใช่กระแส แต่มันเป็นแก่นของชีวิตทีเดียวครับ  ภาพของคืนแห่งความขัดแย้งนั้นคือ  ในผับ  หรือ สถานที่จัดงานนับถอยหลัง  มีแต่ความวุ่นวาย  คนปรนเปรอความสุขให้กันด้วยเหล้า และการไร้สติ   แต่อีกสถานที่หนึ่ง ผู้คนนั่งรวมตัวกันจดจ่ออยู่ที่หนังสือสวดมนต์ตรงหน้าไม่ให้พลาด สติอยู่กับตัวตนของเรา  พอจบบทพระท่านก็แปลให้ฟังถึงสิ่งที่มีในบทสวด ความหมายต่างๆของธรรมะที่กล่าวถึง   ลองนึกย้อนและเปรียบเทียบดูสิครับว่าชีวิตเราถอยห่างจากคำสอนของพระพุทธเจ้ามากน้อยเท่าไร   รักษาจิตให้จดจ่อกับตัวเองและบทสวดได้นานไหม  แล้วอะไรคือความสุขที่เราไขว้คว้าต้องการกันแน่  ( แลกเปลี่ยนเฉยๆนะครับ    มิบังอาจสั่งสอน  แต่เป็นเหตุการณ์ที่ผมได้เจอมากับตัวเองจริงๆก็ เท่านั้น)