ชีวิตเราก็จับพลัดจับผลูมาทำงานคล้ายๆ นาย อุดมการณ์ไม่สูงแต่พอใจในภาระหน้าที่ที่ทำอยู่ทุกวัน เหนื่อยทุกวัน แต่ก็พบความสุขเจือปนอยู่เสมอ--แปลกนะ

 บางทีการปลีกวิเวกตัวเองจากกระแสหนึ่ง แล้วกระโจนสู่อีกกระแสหนึ่ง ซึ่งเราเองก็กลัวว่าสักวันหนึ่งมันจะนำพาเราไปสู่จุดแห่งพันธนาการ ดิ้นไม่ได้ หลุดไม่พ้น??? ณ ตอนนั้นเราจะทำอย่างไรดีนะ นายเคยคิดถึงเรื่องนี้บ้างไหม ช่วยแนะนำหน่อยดิ...