ขอบคุณอาจารย์ ป. มากค่ะที่ช่วยให้มุมมองอีกด้านหนึ่ง ที่บางทีเราก็นึกไม่ออก ไม่ค่อยมีประสบการณ์กับเคสยากๆ เช่นนี้  บางทีเจอเคสยากๆยังหาทางแก้ปัญหายังไม่ได้ จากไปเสียก่อน ก็มีไม่น้อย...น้องพยาบาล ward บอกว่าคุณลุงจะพูดเพราะพูดจาดี ถ้าไม่ไปทำอะไรกับท่าน แต่ถ้าไปแตะเนื้อต้องตัวหรือพยายามจะทำอะไร เช่นช่วยพลิกตัว คุณลุงจะเริ่มมีอารมณ์ ลงที่ญาติๆผู้ดูแลก่อน ไม่ไหวจริงๆ ก็จะมีมาถึงเจ้าหน้าที่บ้าง เหมือนคุณลุงจะรู้ เกรงใจ และนับถืออยู่ในที นั่นก็น่าจะยืนยันได้ว่ากระบวนการคิด ตัดสินใจของคุณลุงยังดีอยู่  เราคงจะยังเข้าไม่ถึงคุณลุงจริงๆนะคะ ...เมื่อวานขึ้นไปหา ก็พบว่าคุณลุงหลับสบายอยู่ จึงยังไม่ได้ปลุก...จิตแพทย์เริ่มให้ Lorazepam ไว้ แต่ไม่รู้คุณลุงจะยอมกินเหมือนที่รับปากคุณหมอไว้หรือเปล่า  ยัง drip MOไว้ อยู่ dose เดิมค่ะ...จะพยายามช่วยดูแลกันให้ได้มากที่สุด...ขอบคุณกำลังใจจากอาจารย์มากค่ะ