สวัสดีค่ะคุณครู ไอดิน

เพียง...พบ...เพื่อ...จบ... 

ขบโจทย์นี้จนอ่อนแรงอ่อนใจ...หลับไปเลยค่ะ :))

ตื่นมา ปัญญาเกิด ตาแจ้ง สว่างที่กลางใจ..เล็กๆ :)

เรา "วน"อยู่กับความกลัว...เพราะติดอยู่ใน "ค่ายกลของความคิด"หรือทิฐิ

ว่า...การพบเจอ...อาจจะเป็นปัญหา ให้มีการเริ่มต้น จึงตั้งหลักรับโจทย์ด้วยความพร้อมเพียงเล็กน้อย

พอพลิกวิธีคิดใหม่... ความรู้สึกที่หนักอึ้งก็พลัน อันตรธานหายวับไปกับตา :)

คุยยาวเลยนิ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ