โคลงสองสุภาพ

๐ ประเทศไทยอยู่ยั้ง............เป็นแผ่นดินเดียวทั้ง
ที่คล้ายขวานทอง

๐ มองดูไปทั่วหล้า..............มีสิ่งของขายค้า
ที่ให้ทำกิน

๐ ดินดีและชุ่มน้ำ...............คือแหล่งทรัพย์เลิศล้ำ
ซึ่งล้วนนิเวศน์

๐ เขตขัณฑ์จะอยู่ได้...........เพราะต่างมอบรักให้
หล่อเลี้ยงบำรุง

 เคารพรัก

"กานต์ฑิตา"
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๕  

สังเกต : โคลงสุภาพ จะ ส่ง-รับ สัมผัสระหว่างบท โดย

คำท้ายบท จะ ส่งสัมผัส

และจะ รับสัมผัส ในตำแหน่งคำที่ ๑ หรือ ๒ หรือ ๓ ของบทถัดไป