ขอบคุุณสำหรับบทความดีๆ ของ Dr.Pop ครับ

   กิจกรรมการเล่นดนตรี ประเภทใดก็ตาม ถือว่าเป็นกิจกรรมยามว่าง(leisure) ที่ดีกิจกรรมหนึ่ง ที่ได้ประโยชน์ ส่งเสริมทั้งด้านร่างกาย(physical) จิตวิญญาณ(spiritual) และสติปัญญา(cognitive) อย่างเช่น กิจกรรมการเล่นไวโอลินนั้นสามารถฝึกได้ทั้ง กล้ามเนื้อแขนและมือ การใช้ตาในการอ่านโน๊ต และบรรเลงออกมา หรือการฟังเพลงแล้วแกะตาม ซึ่งเห็นถึงความสามารถในการทำงานของทั้งระบบรับความรู้สึก การประมวลผล และตอบสนอง  รวมถึงต้องมีความสามารถด้านความคิด และสติปัญญาที่ดี ถึงจะสามารถอ่านโน๊ตเล่นได้ หรือการสร้างสรรค์
   การฝึกฝนหรือ เล่นดนตรีในเวลานานๆ อาจเกิดความล้าได้ โดยเฉพาะการเล่นโดยที่มุ่งเน้นถึงการเคลื่อนไหวของร่างกาย และกังวลเกี่ยวกับตัวโน๊ตเป็นสำคัญ

ล้าทั้งการใช้กล้ามเนื้อมือในการเล่น
ล้าจากระบบทางเดินหายใจเพราะออกแรง และเหนื่อยในการใช้เวลาในการฝึกฝน 
ล้าจากทางด้านจิตใจ เนื่องจ่ากความกังวลในการเล่นโน๊ตให้ถูกต้อง
 
  ฉะนั้นการเล่นดนตรีให้เป็นกิจกรรมยามว่าง (leisure) ที่ดี คือ ควรเล่น และพักผ่อนในระยะเวลาที่เหมาะสม และควรมีการออกกำลังกายบริหารส่วนที่ใช้ ควบคู่ไปด้วย มีสติและตระหนักรู้ว่าเล่นด้วยความผ่อนคลาย และใช้จิตวิญญาณ(spiritual) ในการเล่น เพื่อลดความกังวลจากการดูตัวโน๊ต เมื่อเล่นผิดก็ไม่เป็นไร เพียงแค่บรรเลงให้ต่อเนื่องจนจบเพลงก็เพียงพอ และส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางสังคม (participation) โดยการเล่นร่วมกันกับผู้อื่น หรืออาจเข้าชมรมทางดนตรี เพื่อส่งเสริมทักษะทางสังคม มีโอกาสได้เรียนรู้ หรือสอนผู้อื่นได้ จนเกิดความมีคุณค่าในตัวเอง(self-value)  มีความภาคภูมิใจ(self-esteem) มีความมั่นใจ(self-confidence) และตระหนักรู้ในความสามารถในตนเอง(self-efficiency)  สุดท้ายจะทำให้เกิดความสุข (well-being) ทั้งตัวเรา และผู้อื่นตามมา

นายนฤบดี  ลาภมี  5323008 PTOT/B