ความเห็น 2756762

เรื่องเล่าจากดงหลวง 35 ไสยศาสตร์กับคนทำงานพัฒนา 2

เลื่อดดงหลวงแท้โซ่ตัวจริง
IP: xxx.17.211.118
เขียนเมื่อ 

คนที่มาอยู่ดงหลวงมีแต่มาเอาเปรียบเราคนโซ่โง่แทนที่จะมาพัฒนากลับมาเหยียบให้จมดิน ข้าราชการ

ที่มาอยู่ดงหลวงก็ไม่เคยที่จะไปคลุกคลีกะคนในท้งถิ่น เด็กที่จบมาก็ไม่มีงานทำต้องไปออกทำงานต่างเมือง

คนที่พอมีฐานะก็จะเปิดกิจการของตัวเอง คนโซ่แท้ทำงานดีสุดก็เป็นลูกจ้างช้่วคราว หรือก็ นักการภารโรง

ขนาดลูกจ้างชั่วคราวก็ยังเข้าทำงานอยากเลยต้องมีเส้นและเงิน ลูกจ้างชั่วคราวก็มีแค่ 1-2 คนเท่านันนอกคนจากที่อืนหมดเลย นอกนั้น ญาติของข้าราชการคนอืนหมดเลย หรือไม่ก็เด็กเส้นจากทื่อืน เหมือนเราเป็นสุนักอะ เจ้าของกินเนื้อ คนโซ่เป็นสุนักมันได้กินกระดูกมันก็ดีใจตายแล้ว (ความรู้สึกที่มันออกมาจากข้างใน) คนที่จะเข้ามาพัฒนาเรา

ควรที่จะช้วยกันคิดกันทำกับเราไม่ใช้หรือ  หรือว่ามีความคิดให้คนโซ่โง่นะดีแล้ว เราจะได้ตักตวงผลประโยนช์

ใช้ให้มันไปตัดไม้พะยุง ให้ข้าราชการในท้องถิ่น หรือไม่ก็ให้มาเป็นลูกน้องขายยาบ้าให้วัยรุ้นในหมู่บ้าน

เราที่เป็นคนในพื่นที่ ยืนมองดงหลวงเปรียนแปลงไปในทางที่ลบด้วยใจที่เจ็บปวด เราคนเดียว

ไม่สามรถแก้ไขอะไรได้ เพื่อนที่มีความคิดแบบเดียวกันพอไปทำงานที่เทศบาล ก็เปลียนไปเราก้ เข้าใจนะว่า

เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม ถ้าค้านมากๆๆ อาจจะตกงาน เพื่อนอีกสามารถขึ้นมายืนบนแถวหน้าได้

มีจิตสำนึกรักดงหลวง แต่ก็เปลียนดงหลวงไม่ได้แถมโดนสารพัด ต้องออกจากงาน แล้วไปสอบเป็นครู

 แล้วก็ต้องหันหลังกับจิตสำนึกที่ตั้งไวว่าเรียนจบจะมาพัฒนา ดงหลวง ให้จริญขึ้นเธอบอกว่าคนดงหลวงไม่กล้าคิดเองและไม่เข้าใจว่า เนื้อนั้นกินอร่อยกว่ากระดูก ที่คนต่างถิ่นหยิบยื่นให้กลัวว่าขัดใจแล้วอาจจะอดได้กินกระดูก

มีแต่รับแนวความคิดที่คนต่างถิ่นคิดว่าถูกว่าควรและเป็นประโยนช์ต่อคนต่างถิ่น คนในหมู่บ้านที่เคยไปอยู่ที่อืน

มีความคิดที่แตกต่างก็ห้าม (เวรกรรมของดงหลวงแท้เลย) ข้าราชการแต่ละคนเคยเห้นมีไครมั่ง    ที่คลุกคลีกะ

คนดงหลวงมัง มีแต่มาประจำการตามหน้าที่อยู่ไครอยู่มันแล้วก็หาช่องทางย้ายกลับ หรือมัยก็ตั้งรกรากที่ดงหลวง

หาผลประโยนช์กับชาวดงหลวง คนโง่หลอกใช้ง่ายหลอกให้ทำอะไรก็ทำ แต่โดยลึกๆๆแล้วคนดงหลวงไม่ได้โง่นะทุกสังคมต้องมีคนโง่และคนฉลาดปะปนกันไป นิสัยของคนโซ่ คือจะให้เกียจกับเพื่อนต่างถิ่นเสมอ จริงใจและเปิดใจ

มีความเป็นกันเองกับเพื่อนต่างถิ่นจนลืมคิดไปว่าคนที่เราคิดว่าเพื่อนนะจริงใจเหรือนเราหรือเปล่า  มีบางคนบอกว่า

ลงไปคลุกคลีกะคนโซ๋ เห็นแต่ความเห็นแก่ตัว และเห็นแก่ได้แก่กิน มีแต่จะให้ซื้อเหล้าเลี้ยง  ก็ให็คุณซื้อเหล้าเลี้ยงละ ไปเป็นหมู ให้หาม ก็หามสิ การลงไปคือต้องลงไปคลุกคลีชีนำแนวความคิดที่ดี่ การพึ่งตนเอง สร้างเสริมรายได้

ให้กับคนในท้องถิ่น ชวนกันทำกิจกรรมที่สร้างสรรค์ จุดหมุ่งหมายที่คนในท้องถิ่นต้องการคือการมีรายได้และความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น เราเคยหวังว่าข้าราชการที่ย้ายมาประจำที่บ้านเราคือคนที่จะมาช้วยเรามาสอนให้เราฉลาดขึ้นมาทำงานเพื่อพวกเราทุกคนแต่แล้วก็ต้องผิดหวัง ครูสอนเด็กปฐม ก็มัยยอมสอนเด็กพากันตั้งวง กินเหล้า วงไฟ  จนเด็กไปบอกพ่อแม่ จนต้องมีการประท้วงเมือ 10 ปีที่แล้ว บางคนบอกว่าคุยกันไม่รู้เรื่องพูดกันคนละภาษา  ปอบก็เยอะ

จะบอกเลยนะว่าคนดงหลวงพูดและฟังภาษาไทยได้ทุกคนและบางคนดีด้วย ถ้าดงหลวงมีปอบที่อืนก็มีเช่นกันถ้าปอบมันเก่งจริงมันคงไปกินพวกที่กินบ้านกินเมืองไปนานแล้ว สุดทายนี้เราหวังว่าคงมีไครสักคนใจดีและจริงใจที่จะมาพัมนาบ้านเรา ถึงจะนานเราไรเราก็จะรอ