ไม่รู้ว่าอาม่า เคยแวะเยี่ยมชม Facebook ของ อ.ยักษ์ ชื่อ "มูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ" ไหมคะ
เคยมีการจัดสรรที่ดินแบ่งขายเป็นแปลงเล็ก ๆ เพื่อทำชุมชมทางเกษตรแบบพึ่งพาตนเองด้วยค่ะ
โดยวางแปลนของที่ดิน เพื่อปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ ตามแนวเศรษกิจพอเพียงของในหลวง
มีคนเมือง ที่อยากเปลี่ยนวิถีชีวิตไปซื้อกันคึกคัก เพราะราคาค่อนข้างถูก
หนูเองก็อยากซื้อ แต่ทุนทรัพย์ไม่เอื้ออำนวยให้ทำได้

จริง ๆ แล้ว หนูเปลี่ยนความคิดจากความเป็นคนเมือง อยากไปปลูกข้าวปลูกผักกินเอง มาได้ระยะหนึ่งแล้ว
แต่ด้วยหนี้สินและรายจ่ายประจำอื่น ๆ ทำให้ยังต้องดิ้นรนเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่
แล้วอย่างนี้ ถึงแม้จะเปลี่ยนความคิด แต่เราจะเปลี่ยนอะไรตามได้อีกบ้างคะ

สิ่งที่หนูเปลี่ยนแล้วสำหรับชีวิตตัวเอง คือ กินอยู่ใช้สอยอย่างประหยัด และเน้นทำอาหารกินเอง
โดยเน้นเรื่องสุขภาพเป็นหลัก เพราะอายุเริ่มมากขึ้นแล้ว
แต่การจะเปลี่ยนวิถีชีวิต อย่างที่ อ.ยักษ์ทำได้แล้ว ดูเป็นเรื่องที่ไร้หนทางสำหรับหนูนะ
เพราะหนูไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง  บ้านที่หนูอยู่เป็นทาวเฮาส์ มีส่วนพื้นดินอยู่หน้าบ้านเล็กน้อย
ไม่ว่าจะปลูกอะไร พวกทากพวกแมลงก็มารุมกินโต๊ะกันสนุก  ปลูกอะไรก็ไม่สำเร็จเสียที
ยกเว้นชะอมแค่ต้นเดียว ที่เป็นผลผลิตที่ภูมิใจ (แต่ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว โดนน้ำท่วมตาย)

อาม่ามีคำแนะนำให้หนูไหมคะ ถึงหนูจะยังไม่มีเงินซื้อที่ดิน แต่ก็ยังอยากเตรียมตัวไว้ก่อน
เพราะถ้าหากวันใดปัจจัยพร้อม แต่หนูกลัวว่า ตัวเองนี่แหละจะไม่พร้อม
เพราะเป็นคนเมืองตั้งแต่เกิด  ไม่มั่นใจตัวเองเลยจริง ๆ ว่าจะไปทำเกษตรได้
และอยากทราบแนวคิดของอาม่า ในการดำเนินชีวิตแบบคนเมืองตามแนวเศรษกิจพอเพียงด้วยค่ะ