ขอบคุณบทความดีๆ จากอาจารย์ป๊อบคะ

มนุษย์ทุกคนล้วนมีกิจกรรมยามว่าง(Leisure)เป็นของตนเอง ซึ่งเกิดจากความสนใจและความต้องการที่จะทำ แต่มีบุคคลอีกส่วนหนึ่งที่ไม่สามารถทำกิจกรรมยามว่างได้ เนื่องจากถูกขัดขวางจาก1. สิ่งกีดขวางหรือวัตถุโครงสร้าง (structural barriers) 2. บุคคลที่เราติดต่อสื่อสารด้วย (interpersonal barriers) 3. ความพร้อมของตนเอง (intrapersonal barriers) กรณีของคุณป้าเกิดเนื่องจากความพร้อมของตนเอง เนื่องจากการทำงานผิดปกติของหลอดเลือดในสมอง ทำให้กล้ามเนื้อมืออ่อนแรง ส่งผลต่อการทำกิจกรรมที่ต้องใช้มือ  ปัญหาดังกล่าวทำให้เกิด Leisure sickness กล่าวคือการทำงานของร่างกายบกพร่องไป รวมถึงด้านจิตใจที่คิดว่าตนไม่สามารถทำได้หรือทำได้ไม่ดี กิจกรรมนี้ไม่มีคุณค่าต่อตนเอง เกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย ทำให้เกิดการละเลยกิจกรรมยามว่างเหล่านี้ไป ส่งผลต่อทักษะในการทำกิจกรรม

สำหรับกรณีศึกษานี้ คุณป้าสามารถรับรู้ได้ว่าตนเองชอบทำกิจกรรมอะไร เช่นอ่านหนังสือ  เล่นเกมอักษรไขว้ Crossword และถักโครเชต์ บทบาทของนักกิจกรรมบำบัดคือการตรวจประเมินความสามารถและความบกพร่องของคุณป้า จากนั้นจึงวางแผนกิจกรรมการรักษา โดยผ่านการสังเคราะห์ ปรับและประยุกต์กิจกรรม ดังเช่นตัวอย่างของกิจกรรมCrossword และกิจกรรมถักโครเชต์ที่อาจารย์ป๊อบได้ยกตัวอย่างในบทความข้างต้น จากนั้นให้การบำบัดฟื้นฟูผ่านกิจกรรม ติดตามผล และประเมินผลซ้ำ

ขอเสริมว่าอย่าลืมเป้าหมายของคุณป้าืที่มาเข้ารับบริการทางกิจกรรมบำบัดเพื่อฝึกการทำงานของมือให้คล่องขึ้น ดังนั้นควรปรับกิจกรรมให้ท้าทายความสามารถจากง่ายไปยาก และเลือกกิจกรรมที่เหมาะสม เพื่อพัฒนาความคล่องแคล่วในการใช้มือ  นอกจากนี้ดิฉันยังเห็นความสำคัญด้านบริบทของคุณป้า คืออาชีพครูในอดีต เมื่อคุณป้าสามารถใช้มือถักโครเชต์ได้ดี เราอาจส่งเสริมบทบาทครู โดยสอนนักเรียนหรือผู้สนใจถักโครเชต์ นอกจากได้พัฒนาทักษะการใช้มือ ความคล่องแคล่วของมือ ยังส่งเสริมด้านปฏิสัมพันธ์ การเข้าสังคม ทำให้เกิดคุณค่า ความสุข และส่งผลต่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

น.ส. อารยา อารีสกุลสุข 5323018 นักศึกษากิจกรรมบำบัดชั้นปีที่3