ดิฉันมีลูกชายตอนนี้อายุ 2 ขวบ 3 เดือนแล้ว น้องคลอดมาปกติครบสมบูรณ์ทุกอย่าง แต่มีเดือนพฤศจิกายน 2555 ที่ผ่านมาก แกมีอายุได้ 2 ขวบ 2 เดือน เกิดเป็นไข้เลือดออกชนิดรุนแรงเข้ากระแสเลือด อาการเริ่มแรกชักเพราะมีไข้ขึ้นสูง แต่พอพาไปโรงพยาบาลเอกชน หมอบอกว่าแกอาจเป็นไข้หวัดร่วมกับการเจ็บคอทำให้มีไข้ขึ้นสูงได้ และก็หายแต่หมอให้นอนให้น้ำเกลือเพื่อดูอาการ 2 วัน น้องก้อดีขึ้น พอเริ่มเข้าวันที่สามน้องช็อคไม่รู้สึกตัว ส่งต่อโรงพยาบาลของรัฐบาลพอไปถึงหมอสันนิษฐานว่าน่าจะเป็น เด็งกี่ช็อค ชนิดเฉียบพลันเข้ากระแสเลือด หมอบอกว่าน้องมีอาการโค่ม่าค่อนข้างหนัก ต้องดูอาการเพราะน้องเค้าน่าจะอยู่ได้ไม่เกิน 8 ชั่วโมง เพราะมีเลือดออกที่ช่องท้องร่วมกับเกร็ดเลือดต่ำมาก ดิฉันจึงนำลูกส่งต่อโรงพยาบาลพุทธชินราช เพื่อรักษาอาการต่อกลัวน้องเค้าจะเสียชีวิต พอถึงโรงพยาบาลพุทธชินราช หมอก็สอบถามอาการน้องกับดิฉันและสามี ก้อบอกอาการให้ฟังแล้วหมอก้อบอกว่าน้องเค้าค่อนข้างแย่และอาการหนักมากต้องรอดูอาการภายในคืนนี้และต้องใส่เครื่องช่วยหายใจเพราะความดันไม่คงที่ไม่สามารถหาชีพจรได้ และมีเลือดออกที่ช่องท้องต้องเติมเลือดและสรุปน้องเค้าก้อผ่านมันมาได้ น้องนอนที่ห้อง ICU รวมกันประมาณ  7 วัน ซึ่งไม่ฟื้นและไม่ลืมตามตอบสนองเริ่มต้องทำการเข้าเครื่องลอดอุโมงค์เพื่อแสกนสมอง จึงทราบว่าน้องโดนเชื้อไข้เลือดออกไปทำลายสมองส่วนหนึ่งทำให้ยังไม่ฟื้น พอเข้าวันที่ 8 น้องเค้าเริ่มลืมตาได้ครึ่งตาและนำเครื่องช่วยหายใจออก และสามารถหายใจได้เอง แต่ยังคงต้องให้อาหารทางสายยางและให้อ๊อกซิเจนอยู่ แต่น้องพอฟื้นมาจำใครไม่ได้เลยและไม่สามารถพูดได้ แต่มีอาการตอบสนองที่แขนขยับได้ และขายังไม่สามารถคลื่นไหวได้ ขอข้างซ้ายยังมีอาการเกร็งอยู่ หลังจากที่อยู่ห้องไอซียูประมาณ 11 วัน ก็ออกมาอยู่ห้องกุมารต่ออีก 9 วัน น้องเค้าเริ่มส่งเสียงร้องไห้ได้ เพราะไม่สามารถบอกอะไรใครได้ ตาอาจจะไม่ค่อยกรอกมองแต่เริ่มฟังเสียงคนคุ้นเคยมากขึ้น และตอนนี้แขนสามารถขยับได้ และ ขาดิ้นได้ทั้งสองข้าง แต่ไม่สามารถพลิกตัวเองได้ต้องช่วยและคอไม่แข็ง หมอบอกว่าน้องอาจไม่มีโอกาสหายอาจจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป เราเป็นแม่ฟังแล้วใจหาย ก็พาน้องไปรักษาต่อที่เชียงใหม่ แต่หมอที่เชียงใหม่บอกว่าน้องตอนนี้อาการโดยรวมดี แต่ต้องทำการฟื้นฟูสมองน้องโดยสอนให้น้องกินให้เป็นก่อนและให้คอแข็งก่อน ตอนหมอให้น้องกลับมาอยู่บ้าน น้องยังให้อาหารทางสายยางอยู่ แต่พอถามหมอน้องจะกินเองได้มั๊ยคะ หมอบอกว่าขึ้นอยู่ที่พ่อแม่ หลังจากกลับบ้านมา ได้ 2 อาทิตย์ ดิฉันและสามีจึงตัดสินใจเอาสายยางให้อาการออกและลองฝึกให้น้องกินโดยเริ่มแรกน้องกินเองไม่ได้เลย..แต่ดิฉันและสามีพยายามสอนเข้าโดยปั่นอาหารสำหรับผู้ป่วยให้น้องลองฝึกดูดในขวดนมตอนนี้น้องดูดยังไม่เป็นแต่จะเคี้ยวและก็ดูดบ้างไปเรื่อย ๆ แต่เค้าก็สามารถกลืนอาหารได้ด้วยตัวเองโดยไม่สำลัก และตอนนี้ฝึกเค้านอนท่าคว่ำเพื่อให้เค้าชันคอได้มากขึ้น และปกติเค้าจะนอนได้อย่างเดียวท่าเราทำกายภาพบำบัดเค้าเค้าจะต่อต้านทันที และร้องไห้ออกมา แต่ตอนนี้น้องเริ่มให้ความร่วมมือ และมีการหัวเราะ รู้สึกจั๊กเดียม ถ้าเราแย่ตามลำตัว มีการทำท่าเบ๊ะ เวลาเสียใจจะร้องไห้ออกมา และจำบางอย่างที่เราพูด เช่น เครื่องบิน เค้าจะชอบมาก ถ้าเราพูดเค้าจะเออออตามทันที อยากให้ลูกสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ อยากให้เค้ากลับมานั่งได้ เดินได้ วิ่งได้ เหมือนเดิม พอจะมีวิธีรักษาและสถานที่รักษามั๊ยค่ะ..เพราะตอนนี้น้องมีอาการอย่างที่เล่ามาประมาณ 1 เดือนครึ่งแล้วค่ะ..อยากให้น้องสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ค่ะ..ดิฉันอยากจะขอคำแนะำนำค่ะเพราะ 1 เดือนครึ่งที่ผ่านมาจนถึงเดือนธันวาคมนี้ รู้สึกว่าน้องดีขึ้นมากและอยากให้น้องได้ทำกายภาพบำบัดอย่างจริงจังเพราะที่โรงพยาบาลจะนัดน้องไปดูทุกวันจันทร์และให้เรากลับมาทำที่บ้านเอง เพราะดิฉันต้องทำงานและสามีต้องคอยดูแลลูกจึงไม่ค่อยมีเวลา ดิฉันควรทำอย่างไรดีค่ะ..ขอรบกวนช่วยด้วยนะคะ..คนแม่สอด จังหวัดตากค่ะ