..ไม่รู้จะเอาคำอะไรมาบอกว่า..บรรยากาศที่คุณเห็นตอนที่คุณคัดข้าว..กับตอนที่ผมช่วยญาติทำนา...ก็เป็นบรรยากาศที่ผมลืมไม่ลงจิงๆ...ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความร้ก..ซึ่งมันชนะทุกสิ่งทุกอย่าง..อย่างที่ใครๆเชื่อ..และผมกเช่นเดียวกันที่เชื่อในสิ่งนี้..ผมเคยถามตัวเองนะว่า..ตอนแรกทำไมไม่เรียนเกษตร..เพราะที่ทางที่บ้านก็พอมีให้..ห้องทดลองวิทยากร อาจารย์ ในคณะต่างๆก็มีพร้อม..ไม่ว่าจะเป็นด้านคัดเลือก เพาะปลูก เก็บเกี่ยว..เรามีครบตั้งแต่เกิดมาจำความได้...ท่านเหล่านั้นถึงไม่ได้จบมาด้านเกษตร หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญจากกระทรวง...แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาก็สามารถที่จะสอนให้เด็กอย่างเราได้รับรู้และเข้าใจในสิ่งที่จะต้องทำ.......ความรักความงดงามที่ยิ่งใหญ่จึงอยู่ในใจผมมาถึงวันนี้...

ทุกวันที่ผมกลับบ้านผมจะออกไปทุ่งนาไปสูดกลิ่นอายเหล่านั้นทุกครั้งไป...