สมัยก่อนครูดาหลาอยู่บ้านพักครู  รอบๆโรงเรียนเป็นทุ่งนา  พอถึงฤดูเกี่ยวข้าวชาวนาเกี่ยวข้าวแล้ว เตรียมตีข้าว โดยเอาครุมาหงายไว้ ตอนกลางคืนจุดตะเกียงเจ้าพายุ ตีข้าวกับครุเสียงดังปึงๆๆๆ     ขณะที่เรานอนหลับพักผ่อน พอตื่นขึ้นมาก็ได้ยินเสียงปึง  ปึง เป็นจังหวะตามแรงฟาดข้าว ใกล้ ไกล สลับกันไป  

          วันก่อนไปสันป่าตองก็เห็นว่าการตีข้าวเปลี่ยนไปหมด ครุไม่มีเหลือให้เห็นอีก  ไม่รู้เอาไปเก็บไว้ไหนกันหมด   คิดถึงนะ