เช้าวันนี้อ่านบันทึกทำนองนี้มาสองบันทึกแล้วของคุณคนบ้านไกลด้วย คนเราสิ่งที่ยังไม่เรียเลยคือการเตรียมตัวสู่สภาวะการตาย เมื่อเร็วๆนี้ดิฉันก็ผ่านสภาพนั้นมาได้เรียนรู้อีกขั้นตอนหนึ่ง สลดและอยู่กับตัวเองเท่านั้น ม่อยากได้อยากดีหมดเรี่ยวแรงแล้วแต่จะเป็นไป และการเฝ้าดูตัวเองค่อยๆฟื้นคืนกำลังก็เข้าใจว่าคนเราต้องดูกายใจตนเองก่อนอย่างนี้นี่เอง ก่อนนี้ไม่เคยเข้าใจไม่มีสติพอจะจดจ่อตัวเองนานๆเช่นนี้เลย ขออนุโมทนาบุญกับการเรียนรู้ชีวิตช่วงสำคัญเพื่อรับสถานการณ์จริงนะคะ