ขอบคุณอาจารย์มาโนชมากครับ อาจารย์หายไปนานเลย

บางทีเมื่อมองระดับมหาภาคแล้วจะอยู่รอดให้ได้ แทนที่จะมองจากมุมของการแข่งขันเพื่อชนะ เราควรพยายามเรื่องการเชื่อมโยงให้มากขึ้นนะครับ (ความเห็น #257638) ไม่จำเป็นต้อง"ได้"คนเดียว--ถึงอยาก"ได้"ก็คงทำไม่ได้

เรื่องระดับมหภาคอาจจะเกินกำลังของสมาชิก g2k ทำ เราเพียงช่วยสร้างองค์ประกอบได้บ้าง เช่นสร้างทัศนคติที่ดีต่อเพื่อนบ้าน ศึกษา-เข้าใจ-ให้เกียรติเขาให้มากขึ้น จะทำอะไรก็นึกถึงใจเขาใจเราบ้าง แสดงความจริงใจต่อเพื่อนบ้าน (โครงการพระราชทานความช่วยเหลือแก่ราชอาณาจักรกัมพูชาด้านการศึกษา)

ผมเห็นด้วยว่าการศึกษาเป็นกุญแจสำคัญดอกหนึ่ง แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องทำควบคู่กันไปด้วยครับ

คุณ [ minisiam ] ก็พูดเล่นไปได้ เราส่งออกจตุคามไปสองประเทศทางใต้เยอะเหมือนกันนะครับ

เรื่องหนึ่งซึ่งประเทศอื่นๆ คิดว่าเมืองไทยมีดีคือเรื่อง "การเข้าถึงความสุข" ครับ เพียงแต่ว่ามันมีหลายความหมายทั้งดีและไม่ดี ขึ้นกับสภาพจิตของผู้มอง

• บางคนพอพูดถึงเมืองไทย ก็จะนึกถึงแหล่งโลกีย์ เวลาเขามาก็ตั้งใจจะมาตระเวนสถานที่เหล่านี้
• บางคนเมื่อนึกถึงเมืองไทย ก็จะเป็นเรื่องแหล่งท่องเที่ยว เดินป่า ขี่ช้าง เที่ยวทะเล เที่ยวกับครอบครัว
• บางคนก็นึกถึงเมืองไทยว่าเป็นศูนย์กลางพุทธศาสนา เป็นศูนย์การศึกษาเรื่องของสมาธิ
• อีกหลายคนก็คิดว่าเป็น medical hub ที่รวมค่าเดินทาง ค่าบริการทางการแพทย์ ค่าพักฟื้น และค่าเที่ยวแล้ว ยังถูกกว่าใช้บริการทางการแพทย์ในบ้านเมืองของเขา (คุณ Bluebonnet คงให้รายละเอียดได้)
• เสน่ห์ของเมืองไทยหายไปเยอะด้วยการเร่งรัดการพัฒนาทางวัตถุ แต่ไม่มีใครบินมาครึ่งโลก เสียเงินมากมาย บินสิบยี่สิบชั่วโมงเพื่อมาหาประสบการณ์ที่เขาหาได้ในบ้านเขาหรอกครับ กลยุทธ์ของบางกอกแอร์เวส์ที่ใช้เมืองไทยเป็น hub สำหรับอุษาคเนย์/สุวรรณภูมิ (mainland southeast asia) เป็นกลยุทธ์ที่ดีนะครับ
  

แต่ผมมีคำถามว่าสิ่งต่างๆ เหล่านี้ เป็นแรงจูงใจที่เพียงพอให้"ลูกค้า"เดินทางเข้ามารับบริการในเมืองไทยหรือไม่ครับ เรายังมีดีเหมือนกัน เพียงแต่มันดีพอหรือไม่ แล้วเราจะพัฒนาสิ่งดีเหล่านี้ต่อไปอย่างไร