นมัสการพระคุณเจ้า
ขอบคุณครับ
(๑) กระบวนการสอนแบบนั้น เหมาะกับการสอนระดับอุดมศึกษามากครับ โดยเฉพาะระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งต้องเน้นให้ผู้เรียนเป็นผู้เรียนเอง โดยการค้นคว้า ปฏิบัติ เสนอรายงานหน้าขั้น เขียนรายงาน ดังนั้นจึงต้องใช้ชั้นเรียนที่มีผู้เรียนน้อย ไม่เกิน ๑๕ คน ทั้งนี้เพื่อให้พวกเขาได้ "พูดกันทุกคน"ในแต่ละชั่วโมง เป็นการฝึกแสดงความคิดเห็น และฝึกพฤติกรรมผู้นำทางวิชาการ ถ้าใครไม่พูดต้องถามให้เขาพูด ถ้ากลุ่มใหญ่ ทำอย่างนี้ไม่ได้
แต่ ผู้สอน "ต้อง" เพิ่มเติม "ชี้ผิดชี้ถูกได้" และต้องควบคุมให้เนื้อหาได้มาตรฐาน ถ้าพูดรู้ต่ำกว่ามาตรฐาน ครู"ต้องเพิ่มเติม" หรือ "ให้ไปค้นคว้าและเขียนมาใหม่" ถ้าเด็กเสนอรายงานหน้าชั้นแล้ว ก็แยกย้ายกันไป แล้วละก้อ "เหลว" ครับ
(๒) ข้อสอบแบบ "ปรนัย" แบบ ก ข ค ง จ นั้น เขียนยากมาก ต้องมีหลักวิชาในการเขียน ถ้าไม่รู้เรื่องการเขียนข้อสอบแล้ว "จะเป็นข้อสอบวัดจำ"เสียเป็นส่วนใหญ่ และอันตรายมาก ควรเปลี่ยนไปเป็นข้อสอบแบบ "อัตนัย หรือแบบบรรยายตอบ" จะดีกว่าครับ เหมือนที่ทำอยู่แล้วนั่นแหละ ดีมาก เพราะถึงอย่างไร ผู้ตอบก็ "ต้องใช้ความคิดแบบต่างๆอยู่ดี" ครับ และเด็กจะคิดเป็นเชิงระบบไปในตัวโดยเราไม่รู้ตัวอีกด้วย แม้การตรวจให้คะแนนจะมีความคลาดเคลื่อนมาก เช่น ตรวจหัวค่ำ กับตรวจตอนดึก จะให้คะแนนต่างกันก็จริง แต่ดีกว่าข้อสอบปรนัยที่วัดแต่จำเป็นไหนๆ ครับ