สรุป (ตามความเข้าใจของหนู )
1.) - ธาตุหมวดที่ 4 (กรรตุวาจก) = ลงปัจจัยในปรัสไมบท / เติมปัจจัย ยะ / ไม่มีเสียงเน้น การเน้นเสียงจึงอยู่ที่สระต้นธาตุเช่น ásyati
- กริยากรรมวาจก ปัจจุบันกาล = ลงปัจจัยในอาตมเนบท / เติมปัจจัยยะ / มีเสียงเน้นที่ข้างหลังธาตุ เช่น ajyáte , supyáte , pīḍyánte
2.) จริงๆแล้ว √ตนฺ ที่ถูกต้องต้องเป็นคำไหนค่ะ ตนฺยเต หรือ ตายเต หรือได้ทั้งสองแบบ แล้วพบเห็นแบบไหนมากกว่ากัน
3.) หนูลองมาฝึกทำตามข้อ 9 ดู คือนำปัจจัยที่ลง อยะ กริยาบอกเหตุและนามธาตุ (หมวด 10) ถ้าไม่ฝึกไว้ก่อนเดี๋ยวจะงง รบกวนอาจารย์ช่วยดูคะ
3.1.) √ปูชฺ (ไม่ต้องทำคุณเพราะเป็นสระเสียงยาว) + อย = ปูชย ( pūjaya)
ลบ อยะ ทิ้ง = ปูชฺ
-
ลงปัจจัยยะ (กรรมวาจก) ปูชฺ + ย = ปูชฺยเต
= ศิโว มาลยา ปูชฺยเต พระศิวะทรงถูกบูชาด้วยพวงมาลัย
3.2.) √ปฺฤ (ทำพฤทธิ์) = ปารฺ (pār ) + อย = ปารย ( pāraya )
ลบ อยะ เหลือ ปารฺ
ลงยะ (กรรมวาจก) ปารฺยเต ( pārya )
= ศตฺโว นคราตฺปารฺยนฺเต ศัตรูทั้งหลายถูกกำจัดออกไปนอกพระนคร
ยิ่งพิมพ์เยอะยิ่งงงและสับสนคะ เข้าใจอาจารย์เลย อิอิ