"ส่วนลึกๆที่มันพอคิดดีได้ก็รู้สึกว่า ที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีได้ขนาดนี้ก็เพราะครู เพราะมีครู เพราะเชื่อฟังและทำตามที่ครูเมตตาสั่งสอน ฝึกฝนขัดเขลามาตลอด ???  => ใช่เหรอ แน่ใจเหรอ ไม่ใช่เพราะครูบังคับเอาเหรอติ๋ว... ขนาดบังคับติ๋วยังไม่ทำตามเลย หากติ๋วเชื่อฟัง และฝึกฝนมาตลอดสี่ปีที่ผ่าน อาการติ๋วจะไม่หนักขนาดนี้นะ จิตใจของติ๋วก็คงจะเบิกบานผ่องแผ้ว ไม่ถลำลึกไปตกหลุมแห่งความลุ่มหลงมากเท่านี้

เหมือนเด็กที่ถูกลากจากโลกียภูมิ แต่เราก็ยังต้าน รั้ง แถมยังทำร้ายครูทั้งกาย วาจา ใจ ถ้าลักษณะนี้ไม่น่าจะเป็นการเชื่อฟัง และตั้งใจขัดเกลานะ 

ฝากพิจารณาทบทวนใหม่นะ เราลองยุติการสร้างภาพให้ดูดีนะ เรานั้นไม่จำเป็นต้องดูดีก็ได้ 

ข้อปฏิบัติตามศีลนั้นทำให้เราปลอดภัยจากการกระทำชั่วทั้งกาย วาจา ใจ

ข้อปฏิบัติทำให้เราเป็นคนมีวินัย และสะท้อนว่าเรามีความเพียร

ข้อปฏิบัติสะท้อนให้เห็นถึงว่าเรามีสติกำกับตนเองอยู่ตลอดเวลา

คนที่ขาดสติและความเพียร จะมีสภาพอย่างที่ติ๋วเป็นอยู่ทุกวันนี้แหละนะ

เรียนรู้จากตนเอง ไม่ต้องไปเรียนรู้จากผู้อื่น เพ่งโทษผู้อื่น หรือหาข้อคำกล่าวแก้ตัวไปเรื่อยๆ...

ไม่ต้องโหยหาหรืออยากได้คำชื่นชม ไม่ต้องไปรังเกียจคำตำหนิใดใด ตั้งใจรักษาข้อปฏิบัติ รักษาหน้าที่น่าจะดีกว่านะ...

...