สวัสดีค่ะคุณหยั่งราก ฝากใบ

ดีใจที่บันทึกนี้ทำให้หลายคน รู้จักผลไม้ชนิดนี้มากขึ้น เพราะเป็นผลไม้ป่า หมายถึงการมีให้กินได้ในแต่ละปี ต้องมีการเก็บจากป่า หรือในที่ ตามธรรมชาติของพืชชนิดนี้ และพบได้ที่บริเวณภาคใต้ตอนล่างค่ะ จึงทำให้พบเจอได้น้อย ท่ามกลางสถานการณ์การเกษตรเชิงเดี่ยวของบ้านเรา ป่าถูกแผ้วถางไม้ใหญ่ถูกทำลาย ...เดาว่าแถวบ้านคุณ หยั่งราก ฝากใบ ไม่มีแน่ๆเลย ใช่ไหม๊ค่ะ?? ส่วนชาวปักษ์ใต้ก็ต้องเร่งทำหน้าที่รักษาไว้ เพราะเป็นทรัพยากรของโลก เพียงแต่มาเจริญเติบโตในแถบบ้านเรา เราจึงต้องทำหน้าที่ส่วนนี้ ดูแลรักษาไว้ ให้ดีค่ะ อย่างน้อยตอนนี้พยายามอย่าให้โค่นทำลายมากขึ้น ก็ต้องอาศัยเยาวชนในท้องถิ่น ซึ่งส่วนหนึ่งเข้ามาเรียนในระบบมหาวิทยาลัย โดยส่วนตัวจึงใช้โอกาสตรงนี้สร้างความตระหนัก และชี้ให้เห็นคุณค่า หวังไว้่ว่าคงดีขึ้นหากทำต่อไปๆๆๆ..ค่ะ ขอบคุณค่ะที่แวะมาสนับสนุน เป็นกำลังใจกันนะค่ะ