ความเห็น


ดิฉัน นศพ.กมลนัทธ์ ปุยทอง หนึ่งในนศพ.ที่ได้จัดทำโครงการนี้ขึ้น ความรู้สึกแรกที่ได้ยินหลังจากทีอาจารย์เสนอโครงการ Departure มา คือ “กลัว” มีความรู้สึกว่าเราจะไปทำได้ไหม แต่งตัวแต่งหน้าให้กับศพที่เราไม่รู้จัก ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว เราจะติดตาไหม เราจะเป็นลมหรือเปล่า (ตอนเจออาจารย์ใหญ่ครั้งแรก ดิฉันก็เป็นลม) ในชีวิตจริง ดิฉันเคยเห็นศพแบบเต็มๆตาแค่ครั้งเดียว คือ ศพของน้องดิฉันเอง ซึ่งนอนหลับแล้วจากไปเฉยๆ ไม่ได้ดูน่ากลัวอะไร หรือเพราะเป็นน้องเรา เราจึงไม่กลัวก็ไม่รู้ ดิฉันไม่ใช่คนกลัวผี แต่กลัวสิ่งน่ากลัวที่ดูแล้วไม่สวยงาม จริงมีความคิดขึ้นมาความคิดหนึ่งว่า จะดีกว่าไหม ถ้าเราได้เป็นส่วนหนึ่งในการทำให้สิ่งที่เราคิดว่าน่ากลัว เป็นสิ่งที่ดูดีและน่าดูขึ้นมาได้ จึงเห็นด้วยกับเพื่อนๆที่จะทำโครงการนี้ แต่ดิฉันก็ไม่ได้มีความมั่นใจมาก ว่าจะอยู่ดูครบจนจบขั้นตอนโดยไม่เป็นลมไปเสียก่อน แต่ก็อยากลองทำดู และหลังจากที่ได้ไปเจอกับพี่พยาบาลที่จะมาดูแลพวกเรา ในการทำโครงการนี้ ได้ฟังถึงเรื่องราวต่างๆ สิ่งที่กลัวตามมาคือ พวกเราต้องไปดูตอนก่อนที่คนไข้จะหมดลมด้วย !! ซึ่งสำหรับดิฉัน มันน่ากลัวมาก การที่ต้องดูคนทรมานก่อนจากไป แต่ก็คิดว่าเป็นสิ่งที่เราควรจะลองทำหาประสบการณ์ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อวิชาชีพของเราเองในอนาคต นศพ,กมลนัทธ์ ปุยทอง

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี