นี่แหละหนาชีวิตครู ...ผมนึกถึงเพลง ครูประชาบาล ของยอดรักน่ะครับ อ่านแล้ว..อินไปในความรู้สึก มันผูกพัน หากแต่อย่างไรเราก็ต้องจากกันนะครับ ขอบคุณกลอนไพเราะ มีความสุขทุกวันกันนะครับ