อย่างงี้ดีมั้ยครับ ....:):) 

ดีค่ะ แต่ตัวเองทำไม่ค่อยได้ เพราะเป็นพวกฟุ้งงงงงงง

ถามพี่ชายคนดี ซึ่งท่านปฏิบัติธรรมมานาน ท่านบอกว่า ต้องเลือกวิธีที่เหมาะกับ "สภาวะธรรม" ของเราด้วย

คราวนี้พอเกิด อาการ/ความรู้สึก อะไรขึ้นมา ทั้งคิดถึง รัก ชอบ หลง โกรธ เกลียด ก็ใช้วิธี "ดูจิต" ตัวเอง ดูให้เหมือนคนดูภาพยนตร์ ดูๆๆๆๆ .... ดูไปมากๆ เข้า จิตมันก็จะ "รู้" รู้มากๆ เข้า คราวนี้ ก็เริ่ม เบื่อระอา ความไม่เที่ยงที่เกิดขึ้น ... จนมันดับไปในที่สุด...

สรุป...แต่ที่เขียนๆ มานี่ ทำไม่ได้หมดนะคะ ... ยังต้องฝึกกันต่อไปค่ะ  :)