สวัสดีบ่ายวันอาทิตย์ค่ะ อ. นุ

ขอบคุณบทเพลงเพราะๆ ค่ะ

"เสียงขลุ่ยหวนกลับมาหากอไผ่" จงคิดให้เห็นความตามนี้หนอ ว่าไผ่ลำตัดไปจากไผ่กอ ทำขลุ่ยพอเป่าได้เป็นเสียงมา

เสียงก็หวนกลับมาหากอไผ่ เป่าเท่าไรกลับกันเท่านั้นหนา เหมือนไอน้ำจากทะเลเป็นเมฆา กลายเป็นฝนกลับมาสู่ทะเล ฯ

เหมือนตัณหาพาคนด้นพิภพ พอสิ้นฤทธิ์ก็ตระหลบหนทางเห วิ่งมาสู่แดนวิสุทธิ์หยุดเกเร ไม่เถลไถลไปที่ไหนเลย;

อันความวุ่นวิ่งมาหาความว่าง ไม่มีทางไปไหนสหายเอ๋ย ในที่สุดก็ต้องหยุดเหมือนอย่างเคย ความหยุดเฉยเป็นเนื้อแท้แก่ธรรมเอย ฯ