ลูกสายลม ก็เพราะโดดลงมาไม่ได้ยังไงละครับ ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าปลายทางเป็นเช่นไร แต่จริงๆก็เพราะเราทุกคนต่างคิดเช่นนี้ ถ้าเราทุกคนพร้อมใจกันหยุดรถไฟ อะไรจะไม่เป็นเช่นนี้ครับ เราชอบสร้างกรอบมาผูกมัดตัวเอง แล้วบอกว่าเราต้องดำเนินชีวิตตามกรอบนั้น ทำอะไรนอกกรอบไม่ได้ แล้วถ้าวันหนึ่งเราทราบว่ากรอบนั้นไม่ถูกต้อง แทนที่เราจะเปลี่ยนมัน เรากลับบอกว่า ยังไงเราก็ต้องเดินตามกรอบนั้น มนุษย์เราสูญเสียอิสภาพไปแล้วจริงๆครับ