สวัสดีรอบดึกค่ะคุณตะวันดิน

ความจริงระหว่างคนไปกับคนรอ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาปริมเป็นคนไปค่ะ และปล่อยให้คนอื่นรอ อิอิอิ

เลยไม่ค่อยได้รู้สึกถึงหัวอกคนรอสักเท่าไหร่ แต่รู้ว่าตัวเองที่ผ่านมาเป็นคนที่มีความอดทนสั้น เลยคิดว่าคนไปน่าจะรู้สึกดีกว่าคนรอ แม้จะคิดถึงเหมือนกันแต่ความรู้สึกคงไม่เหมือนกันนัก คุณตะวันดินว่าไหมคะ

แต่ตอนนี้ปริมคิดว่าตัวเองน่าจะรอเก่งขึ้นเพราะวัยที่มากขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ อืม...ถ้าได้รอใครนานๆ จะมาเล่าให้ฟังค่ะ ;)

บัวในท้องทุ่งคงจะสวยงามกว่าบัวในสระในเมืองค่ะ

ฝันดีค่ะ