ถึงอาจารย์หมอปัทมาด้วยความระลึกถึงยิ่ง

รอยยิ้มของอาจารย์หมอปัทมานั้น ข้าพเจ้า...ขอยืนยันว่า...

สัมผัสได้ตลอดเวลา บนความจริงจังและจริงใจ จากข้างในค่ะ

แทบทุกบันทึกของอาจารย์หมอ กำลังอยู่ระหว่างการถอดบทเรียนภายในจิตใจอย่างเข้มข้น

แต่ละเสี้ยวของบทเรียน ล้วนเดินทางสู่การลดตัวลดตนทั้งนั้นเลย

อาจารย์หมอถามหา "รอยยิ้มตกหายไป ตอนไหน เมื่อไหร่ เพราะอะไร?"

แสดงว่า คงได้จังหวะเวลา นำกลับคืนมาโดยสมบูรณ์แล้วมังคะ?

(ขออภัยเป็นอย่างยิ่ง ที่ข้าพเจ้าลืมตัวบ่อยๆ นำเรื่องหนักๆมาปรึกษาอาจารย์หมอเป็นปกติหนะค่ะ

เพราะปักใจว่า อาจารย์หมอ...คือ "ครูในดวงใจ"ของข้าพเจ้า...

...ขอมอบรอยยิ้มในน้ำตาของความซาบซึ้งจากใจจริงถึงครู ด้วยความขอบคุณยิ่งค่ะ)