เข้ามาเยี่ยมเยือนค่ะ คิดจะเขียนถึงชาวค่ายในเรื่องนี้เหมือนกันแต่เมื่อเขียนลง

ในบล็อกไปได้ครึ่งทางก็ต้องลบทิ้งไม่เขียนมันค่ะ

น้ำเคยเป็นชาวค่ายในยุคที่พอจะได้กลิ่นไอของรุ่นที่เพิ่งออกมาจากป่า

สมัย ๖ ตุลาฯ ถัดจากนั้นมา๒๐ กว่าปี ค่า่ยอาสาพัฒนาชนบทในมหาลัยของนักต่อสู้แห่งหนึ่งกลับทำกิจกรรม

แต่เพียค่ายสร้างอีกด้านหนึ่งก็เข้าร่วมกับประชาชนในการ

ต่อสู้เรียกร้องกับฝ่ายรัฐบาล แม้จะรักค่ายนี้มาก อยู่ได้เพียง๑ ปี ก็เกิดความคิดที่ตกผลึกด้วยตนเองว่า

ค่า่ยสร้างที่เราทำนั้น ส่วนใหญ่ไม่ได้ตอบสนองความต้องการของชาวบ้านอย่างแท้จริง

นอกจากนี้ยังขัดแย้งกับอุดมการณ์ของค่ายเองที่พยายามต่อต้านวัตถุนิยม

แต่นักศึกษาและรุ่นพี่และรุ่นน้องหลายยังยึดติดกับค่า่ยสร้าง

ด้วยเหตุผลที่ว่าถ้าเราไม่มีรูปธรรมให้ชาวบ้าน ชาวบ้านอาจจะไม่ให้เราเข้าพื้นที่่ก็้ได้ 

ตอนนั้นรู้สึกแปลกแยกและถอยตัวเองออกมาจากค่ายที่ดูดี มีอุดมการณ์ แต่ขัดแย้งทั้งกิจกรรมและวิถีชีวิตคนค่าย  แต่การทำงานค่ายในยุคนั้นได้สอนให้เรามีวิธีคิดและมุมมองที่แตกต่างออกไปจากสังคม

และยังคิดถึงค่ายที่สร้างความคิดให้เราเสมอ