ขอขอบคุณคุณ Conductor และ คุณSasinanda ผมขออนุญาตเล่าเรื่องจริงในระบบราชการให้ฟังสักเรื่องครับ ในการประชุมคณะกรรมการเพื่อวางแผนการทำงาน ขณะมีการนำเสนอแผนเพื่อขออนุมัติของแต่ละงาน กรรมการแต่ละคนเขาไม่ฟังหรอกครับ ถึงเวลาเขาก็อนุมัติให้ผ่านในโครงการที่ตัวเขาและพรรคพวกเขาได้ประโยชน์เท่านั้น โครงการอื่นเขาจะตัด แม้ว่าจะเป็นโครงการที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมอย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ฟังกันเล่นๆ ครับ แต่ว่ามันเป็นเรื่องจริง ขอต่ออีกประเด็นครับ ในประเด็นของคุณ Sasinanda ที่ถามคุณ Conductor ว่าจะให้พนักงานจงรักภักดีกับองต์กร ผมขออนุญาตคุณConductor แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมครับ ผมตอบในฐานะคนเป็นนายว่าความจงรักภักดี นาย ต้องสร้างขึ้นมาก่อนครับ นายต้องจงรักภักดีต่อองค์กรให้มากครับ ตามทฤษฎีการเลียนแบบของแบนดูรา ลูกน้องเขาจะจับตาดูนายอยู่ครับ ความจงรักภักดีเราอาจจะสร้างขึ้นมาได้ด้วยวัฒนธรรมองค์กรครับ สร้างระบบ สร้างวัฒนธรรมบนพื้นฐานของความยุติธรรมและความมีเมตตา ด้วยการกำหนดที่ตนและผ่อนปรนที่คนอื่น ที่ผมพูดอย่างนี้ไม่ใช่พูดขึ้นมาเองลอยๆนะครับ ผมสร้างระบบวัฒนธรรมองค์กรของผมตามที่กล่าวมา ก็ค่อนข้างประสบผลสำเร็จครับ เรื่องของการใช้เวลานานเท่าไร อยู่ที่นายครับ นายทำตัวเสมอต้นเสมอปลายหรือไม่ ทำดีจริงหรือสร้างภาพ มีความจริงใจขนาดใหน ความยุติธรรมก็สำคัญ มีการเล่นพรรคเล่นพวกหรือไม่ ถ้าพฤติกรรมของนายคงที่ ทำดีเสมอมา ผมว่าไม่นานครับ ที่เห็นผลในเชิงรูปธรรม คือ การพิจารณาความดีความชอบครับ จะเป็นตัวพิสูจน์ในข้อหนึ่งว่าจะสร้างความภักดีได้หรือไม่ ในประเด็นนี้ก็ขอจบแค่นี้ครับ มาว่าถึงคำตอบที่ได้จากคุณ Conductor ในกรณีความเห็นต่างกัน ผมทึ่งในคำตอบจริงๆครับ ขออนุญาตจัดเก็บเข้าแฟ้มส่วนตัว โดยเฉพาะพระบรมราโชวาทเยี่ยมยอดจริงๆครับ