ชอบบันทึกนี้มาก การพลัดพรากจากคนที่เรารัก มันเป็นเรื่องสุดวิสัยนะคะ ไม่ว่าใคร ยังไงก็ต้องเจอ ต้องระลึกไว้เสมอว่า ทุกสิ่งอย่างล้วนเป็น อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา จะได้ไม่สูญเสียเวลามาก กว่าจะเจอพุทธศาสนาคงไม่ง่ายนัก หากเราไม่ไปยึดติดว่า สิ่งนั้น คนนั้นเป็นของเรา มันก็คงจะเศร้าน้อยหน่อย แต่บางคนก็มียาอยู่สองขนาน ที่ผสมผสานกัน แล้วหายไปเอง หนึ่งคือ ยอมรับความจริง สองคือ เวลา ........5555