- เขียนเรื่องเล่าได้ดีมาก คิดถึงตอนอาจารย์เป็นเด็ก แต่มีปัญหาสะกดการันต์
- อาจารย์ประคบประหงมเถาหมาน้อยที่อุตส่าห์ให้ตาเล (จากไปแล้ว) ไปหามาให้ปลูก แต่คนตัดหญ้าทีไร ก็จะตัดเถาหมาน้อยทิ้งทุกครั้ง
- เดี๋ยวอาจารย์ก็จะได้ไปใช้ชีวิตในชนบทที่ชื่นชอบ
- ยังมีปัญหาสะกดการันต์...ผู้เขียนเกิดที่ โรงพยาบาล อ.ชานุมา...ช่างทำโบส (โบสถ์)...ครอด (คลอด)... เพาระว่า...เมื่อได้ยินเรื่องเกียวกับการอนุรักษป่า ว่า "พ่อขออยู่กับธรรมชาติอย่างคนธรรมดาดีกว่าลูกเอ้ย (เอ๊ย)"
- ประเมิน 17/20