เรียนหมอ เปิ้น ระยะนี้ไม่ได้อยู่ที่งาน ออกจากบ้านไปประชุม จึงขาดการท่องบันทึก

บางครั้งเพียงแวะเข้ามามอบดอกไม้แล้วจากไป

การท่องบันทึกผมจะใช้เวลาตอนดึกๆในค่คืน หากเปรียบการกินอาหาร กับการอ่าน ยามนี้ อาหารสมองสำหรับผมเป็นที่ต้องการ

ผ่านมาบันทึกก็รู้ว่าหมอเปิ้นคนดีมีทุกข์ เมื่อมาได้อ่าน กลิ่นอายแห่งทุกข์ เหงา ส่งผ่านรับทราบถึง

เหงา ทำให้เศร้า

สูญเสีย ทำให้เสียศูนย์

รัก ทำให้ สุขใจ

มีคนเคยพูดว่า ในความยากลำบาก มีความสะดวกและง่ายดาย

(เอื้ออาทร...ห่วงใย) ขอเพียงมีกำลังใจที่เข้มแข็ง และเวลา จะเยียวยาได้