ตอนเด็กเรียนโรงเรียนวัดฝรั่ง  ทำผิดอะไรก็ชอบเข้าไปสารภาพผิดกับ ซิสเตอร์

ท่านรับฟังทุกที ไม่เคยตำหนิสักครั้ง หลังการสารภาพผิด ท่านจะบอกว่า ...

เมื่อสำนึกตัวแล้วว่าผิด จงลด "ตัวตน" ลงไปอีก ให้รู้ว่าเราเป็นเพียงส่วนเล็กจิ๋วของโลก จงไปทำสิ่งที่มีประโยชน์ต่อสังคม เจ้าจะได้... เติบโต... อย่างไม่มีตัวตนที่ใหญ่โต...

ตอนนั้นฟังไปก็งงงันไป... กว่า 30 ปี จึงมาคิดได้ค่ะ

เชียร์ค่ะ.... 

สลัดทิ้งไม่ไยดี เริ่มที่สัมมาทิฎฐิเห็นทาง   :)