สวัสดีค่ะคุณชลัญ

การทำงานด้วยหัวใจด้วยความรู้สึก ปริมคิดว่ามันเหมือนการใช้ชีวิตในกราฟที่มีลูกคลื่นขึ้นลงใหญ่มากเมื่อเทียบกับการทำงานตามหน้าที่ที่ลูกคลื่นออกจะราบเรียบ

เวลาทำงานด้วยหัวใจ เวลาเราเห็นคนมีความสุขเราก็จะสุขมาก ทางตรงข้ามก็เช่นกันหากเกิดเหตุการณ์แบบที่คุณชลัญพบเราก็จะเหนื่อยใจมากเช่นกัน

สำหรับคนธรรมดา ทำได้ไม่นานก็จะรู้สึกเหนื่อยแล้วชินค่ะ ต้องอาศัยคนมีไฟ จึงจะทำหน้าที่แบบนี้ด้วยดี

คิดถึงคำสอนที่ว่าคนเราต่างกัน บางคนเกิดมามีไฟทำเพื่อคนอื่นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย บางคนเหมาะที่จะทำงานหน้าเครื่องมือ หน้าคอมพิวเตอร์มากกว่าทำงานกับคนค่ะ งานกับลักษณะของคนจึงต้องเข้ากันได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่ work นะคะ

มาให้กำลังใจด้วยการชื่นชมคนทำงานด้วยหัวใจค่ะ