ความเห็น 27092

ข้อคิดว่าด้วยการสูญเสีย

kwan
IP: xxx.157.14.246
เขียนเมื่อ 

กว่าจะถึงวันพรุ่งนี้

หากพรุ่งนี้เปรียบเหมือนความหวัง.....สำหรับฉันตอนนี้กำลังสงสัยว่า จะยังมีวันพรุ่งนี้อยู่อีกไหมฺ........วันนี้เป็นวันที่แย่ที่สุดเลวร้ายที่สุดสำหรับฉันแล้วใช่ไหม...หรือยังมีวันที่เลวร้ายยิ่งกว่านี้อีก....วันนี้หมอบอกว่าฉันกำลังจะตาบอด.....ใจรู้สึกเศร้าเสียเหลือเกิน.....ผิดไหมถ้าฉันอยากจะร้องไห้เพราะสงสารตัวเอง...ผิดไหมถ้าฉันคิดอยากรีบจบเรื่องก่อนสภาพอันน่าสมเพชของฉันจะปรากฏขึ้นให้ใครๆเขาสงสาร.....ฉันไม่อยากทำให้ครอบครัวต้องเดือดร้อน....แต่ฉันก็ยังติดใจอยู่กับคำถามส่วนหนึ่งของเจ้าหน้าที่ให้คำปรึกษาที่ถามฉันว่า การที่ยังมีฉันอยู่ในขณะนี้ใครจะเป็นคนได้รับผลดีอยู่.....ใจฉันนึกถึงลูกและภรรยาที่รออยู่ที่บ้านแต่ฉันก็ยังรู้สึกเศร้าเสียใจจริงๆ...ความตายสำหรับฉันไม่ได้เป็นสิ่งที่น่ากลัวแต่การที่จะต้องอยู่อย่างไร้คุณค่าและเป็นภาระกับคนอื่นๆนี่ซิที่ฉันรับไม่ได้....เจ้าหน้าที่ยังถามฉันต่อว่าถ้าไม่อยากเป็นภาระอะไรที่คิดว่ายังทำได้...ฉันคิดว่าแม้ต่อไปคงไม่อาจขับรถได้แต่ฉันยังพอมีเวลาที่จะสอนการค้าให้ภรรยาได้ เล่านิทานให้ลูกได้ ฝึกการเดินไปมาด้วยตนเองภายในบ้านได้....แล้วคุณอยากจะทำไหม?เสียงถามนี้กระตุกใจฉันนัก สำหรับฉันแล้วไม่ได้คิดว่าตัวเองจะมีสิทธิ์คิดหรืออยากมีอยากเป็นอะไรได้อีกแล้ว....แต่ทำไมยังกลับมาให้ฉันเลือกหรือคิดอะไรให้วุ่นวายอีก....การเลือกที่จะตายไม่ยากเลยแต่การเลือกที่จะอยู่ยากยิ่งกว่าเจ้าหน้าที่บอกฉันว่าตอนนี้ฉันยังไม่ตายและตาก็ยังพอใช้ได้ลางๆฉันสนใจไหมที่จะลองสู้กับภาวะวิกฤตลูกนี้..ไม่ได้สู้เพื่อตัวเองเท่านั้นแต่ยังลูกและภรรยาของฉันที่ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้กันตามลำพังได้...ฉันคิดว่าจะขอลองดู... เจ้าหน้าที่บอกให้ฉันทดลองอยู่ให้ถึงวันพรุ่งนี้....สำหรับฉันมันยากมากเลยที่จะผ่านวันนี้....มันช่างยาวนานเสียจริงๆแต่ถ้าฉันทนได้พรุ่งนี้และวันถัดไปฉันก็น่าจะทำได้เช่นเดียวกัน ฉันเองก็ภาวนาให้ตัวเองอยู่จนได้มาพบกับหมอในสัปดาห็หน้านี้เช่นกัน