ท่าน ดร. ธ. ครับ ก็พวกปลีกวิเวกไงล่ะครับ (ซึ่งจิตใจของเขาอาจไม่สันโดษก็ได้นะครับ แต่พวกนี้จริงๆ แล้วมักจะสันโดษด้วย)

ท่าน ธ. ครับ ผมอยากจะแปล สันโดษ ว่าพอใจในสิ่งที่ตนหามาได้ (ไม่ใช่พอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ เหมือนตอนเรียนศีลธรรม) พอพอใจก็ไม่โลภมาก ใจก็เป็นสุข อีกทั้งยังวางอุเบกขาได้ด้วย แต่นักธุรกิจ วาณิชกรทุกวันนี้เขาไม่พอใจ เขาว่ามันน้อยไปอยู่เสมอ ต้องหาให้ได้มากกว่านั้น จิตก็ว้าวุ่น แล้วยังอาจนำสู่การทุจริตได้นานัปการ