เราตีความว่า "ทุกข์" ในความหมายเฉพาะ "ความรู้สึก" ที่เกิดกับเราเอง......
(บทเทศน์ที่ฟังมานี้ยังไม่ได้รับการวิเคราะห์ใดๆ นะครับ เก็บข้อมูลไปพิจารณาเองก่อนนะครับ)
ท่านบอกว่า..... ธรรมชาติใดๆที่มีการ "เกิด-ดับ" ..ธรรมชาตินั้นถูกเรียกว่า “กองทุกข์” .... "แก้ว" ที่แตกได้....”แก้วดับ” (นิโรธ). "แก้ว" นี้ก็เป็น "ทุกข์" ได้ ในความหมายของ อริยสัจ
....มีความหมายโดยนัยอาจมีมากกว่านี้นะครับแต่ผมไม่สามารถบรรยายให้กระจ่างพอ..:(