ถ้าว่ากันอย่าง hardcore psychology ก็คงใช่ครับ แต่แนวคิดแบบที่พยายาม generalize พฤติกรรมของคนแบบนี้ อาจใช้อธิบายพฤติกรรมส่วนใหญ่ได้ แต่ก็คงมีข้อยกเว้นบ้าง เหมือนสมการของ ฮาริ เซลดอน ในสถาบันสถาปนา

ผมอยากตั้งสมมุติฐานบ้างครับ

• นายที่ "ชั่วร้าย" ลืมไปว่าตัวเองเคยเป็นลูกน้องมาก่อนและคิดอย่างไรกับ "ความชั่วร้าย"
• ยิ่งกว่านั้น ยังลืมไปอีกว่าเมื่อไม่มีองค์กร ก็ไม่มีใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะใหญ่โตแค่ไหน
  
• อาการสมบัติผลัดกันชม (take turn) อาจมีส่วนผลักดันให้ "ความชั่วร้าย" ชั่วยิ่งขึ้น เนื่องจากมีเวลาจำกัด
• การประเมินผลทุกหกเดือน แม้ว่าจะตั้งใจให้เป็นการกระตุ้น หรือเปิดช่องในการกำจัดผู้บริหารที่ไม่ดีออกไป แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นการผลักดันให้เกิดการสุกเอาเผากินเช่นกัน เร่งเอาอะไรออกมาก็ได้ให้ประเมินผ่านๆ ไป

ส่วนที่ว่าไม่เคยพบใครทำเพื่อองค์กร ผมว่าการไม่เคยพบไม่สามารถจะเป็นข้อสรุปได้ว่าไม่มีครับ ยกเว้นว่าเห็นมาหมดแล้วจน “รู้” ว่าไม่มีจริงๆ – เรื่องนี้เป็นเหมือน quiz show ครับ ถ้ารู้ก็ตอบง่ายๆ เลย ถ้าไม่รู้ก็หาทางออกไม่ได้