สวัสดีค่ะท่าน ดร. ดิศกุล,

เมืองไทยเราโชคดีที่มีคนภาครัฐที่ตั้งใจจริงอย่างท่านอาจารย์ค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้อีกแรงนะคะ

พูดจริงๆ คนทำงานให้ภาครัฐจริงๆแล้วก็คือคนที่เรารัก คนในครอบครัว ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงเราทั้งสิ้นนะคะ ความห่างความต่างระหว่างรัฐกับประชาชนจริงๆแล้วมีน้อยจริงๆ ค่ะ หากคิดเสียว่ารัฐคือคนที่เรารัก รัฐก็คิดว่าประชาชนคือครอบครัว ก็น่าจะคุยกันได้ง่าย ยื่นมือเข้าหากันได้แบบสบายๆ นะคะ

สงสัยปริมจะฝันกลางวันรึเปล่าคะเนี่ย อิอิอิ

ขอบคุณมากค่ะ