สวัสดีครับคุณ <table border="0"><tbody><tr>

</tr></tbody></table><p>      -    ขอบคุณนะครับที่เข้ามา ลปรร </p><p>      -    ไม่ทราบเป็นอะไรกับอาจารย์จํวง(อ.ไมตรี จํวงพานิช)ครับ ผมไปใช้ทุนที่ คณะวิศวฯ มข. อยู่ ๘ ปีจึงขอย้ายเข้า กทม. เลยรู้จักกับ อ.จ๋วง</p><p>      -     คุณวันเธอไปดีแล้วจริงๆครับ เพราะเธอก็ไม่อยากกลับมาเกิดอีก</p><p>      -      ผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งถ้ารู้ตัวแต่เนิ่นๆ มีเวลา”ทำใจ” ก็จะทำใจได้  แต่ถ้ารู้ปุบปับว่าเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย ไม่มีเวลาพอที่จะทำใจ ก็แย่หน่อย คงจะไปดียากครับ</p><p>      -     การ”ทำใจ”เป็นการยอมรับสภาพตามความเป็นจริงครับ  ต่างจาก”ความเข้าใจหรือรู้แจ้ง”สภาพความเป็นจริง  นักปฏิบัติจะรู้แจ้งสภาพความเป็นจริง  ทำให้ไม่มีทุกข์</p>