เรื่องนี้ วงการแพทย์คงจะ guilt เยอะ

หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องมีการประชุม แต่โดยวาระอาชีพแพทย์นั้น การตามได้ตลอดเวลา เป็นมันตราอย่างหนึ่ง และไม่สามารถจะวางแผนล่วงหน้าได้ถึง 100% ว่าจะมีอะไรที่ไม่ได้คาดหวังและฉุกเฉินเกิดขึ้นเมื่อไหร่ (ไม่งั้นก็คงไม่เรียก "ไม่คาดหวัง")

ในขณะที่เห็นด้วยเรื่อง etiquette แต่ผมยังเห็นใจเพื่อนร่วมอาชีพที่พกมือถือเข้าห้องประชุมอยู่

และบางครั้งการได้รับสาย อาจจะสามารถช่วยใครสักคนให้พ้นทุกข์ได้ ตรงนั้นผมคิดว่า outweigh มารยาทครับ

ผมคิดว่า การมี universal rule นั้นฝืนธรรมชาติ และยังเชื่อตลอดว่า "บริบท" สำคัญมากๆ รวมทั้งวิชาชีพอื่นๆด้วย ข่าวสารประเภทขอให้เราไปดูใจใครเป็นครั้งสุดท้าย หรือคนที่เรารักเป็นห่วงต้องการความช่วยเหลือ ไม่ได้กำหนดว่าจะอยู่แต่ในวงการแพทย์อย่างเดียว เรายังสามารถทำให้การมีมือถือทำงานในห้องประชุม เป็นเรื่อง discreet และยังคงประโยชน์ของมันอยู่ คือ availability ที่จะ "เข้าถึง" ได้ตลอดเวลานั้น มันมีที่ใช้สำหรับทุกคนเสมอครับ