คิดว่า คนเขมร ไม่ได้ฉลาดกว่าคนไทย (กล่าวอีกนัย คนไทยไม่ได้โง่กว่าเขมร)...อาจารย์ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมชได้แสดงไว้ตอนหนึ่งในถกเขมรเมื่อคราวที่ท่านได้ไปเยือนในปีพ.ศ.2495 ว่า...........ความรู้สึกที่ได้มาเกี่ยวกับเมืองเขมรนั้นก็คือมีคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆบ้านเรากำลังเริ่มขยับเขยื้อนตัวเพื่อจะก้าวออกไปข้างหน้าหลังจากที่ได้หยุดนิ่งอยู่กับที่มาเป็นเวลาช้านาน เขาเหล่านั้นจะก้าวไปทางใดและก้าวไปถึงไหนเป็นเรื่องของกาลเวลาและเหตุการณ์ในอนาคต แต่เท่าที่พอจะเห็นได้ในปัจจุบันนั้นก็คือกลุ่มคนนั้นเขามิได้รังเกียจเรา และขณะที่เขากำลังเคลื่อนไหวอยู่นั้นตาเขาก็จับอยู่ที่เราเพื่อดูเป็นแบบฉบับ ตัวเราเองก็กำลังเคลื่อนไหวก้าวออกไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง หากเราก้าวออกไปในทางที่ถูกอันจักนำตัวเราไปสู่ความสุขความเจริญ คนเหล่านั้นเขาก็จะต้องตามเราไปอย่างไม่มีปัญหาอะไรเลยเพราะวิสัยวิญญููชนย่อมเลือกเฟ้นเอาตัวอย่างที่ดีเป็นแนวทางปฏิบัติ เขมรกับไทยอาจเป็นประเทศคนละประเทศ พลเมืองแห่งทั้งสองประเทศนั้นก็อาจเป็นคนละเผ่าคนละภาษา แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขมรกัับไทยที่ซ่อนเร้นอยู่ไม่มีใครเห็นนั้นมีมากมายเกินกว่าที่จะตัดขาดจากกันได้ ความสัมพันธ์เหล่านี้จะต้องปรากฏตัวโจ่งแจ้งออกมาวันหนึ่งในเวลาข้างหน้า (จาก....http://mblog.manager.co.th/septimus/th-19827/)
      มองว่า คนเขมร น่าสงสาร และอยู่กับความทุกข์แสนสาหัส มากว่า 60 ปี นับแต่เป็นประชาธิปไตย สู่สังคมคอมมูน และปัจจุบันสังคมลูกครึ่ง สิ่งหนึ่งที่คนเขมร เหมือนกับคนไทยก็คือ ต้องทนกับการเมือง...จบครับ