อดีต...เป็นกบ(ที่ตัวไม่ใช่น้อยๆ) อยู่ในกะลาอย่าง สุขบ้างทุกข์บ้าง ตามแต่จังหวะและโอกาสที่ได้รับ ยึดถือคติ.. ทำอะไรตามใจคือไทยแท้ ปัจจุบัน....ทันใดนั้น...กะลาที่ครอบมีคนเอาไม้มาแงะออก โอพระเจ้า...ยังมีโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลและท้องฟ้าที่สดใส อะไรเช่นนี้ช่างน่าตื่นตา ตื่นใจเสียจริง อนาคต... ศึกษาเรียนรู้โลก กว๊างกว้างที่มีผู้เปิดให้อย่างเป็นระบบตามความรู้ได้รับ และนำไปประยุกต์ใช้ โดยทำอะไรให้มีสติ ค้นหาโลกใหม่ๆ ต่อไปเรื่อยไม่สิ้นสุดอย่างมีความสุข