- แม่คนหนึ่งถามท่านเจ้าคุณปยุต ปยุตโต ว่า ทุกข์เหลือเกินเรื่องลูก ท่านตอบดีค่ะว่า เมื่อเราได้เมตตาช่วยเหลือจนสุดกำลังความสามารถแล้ว แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ดีไปกว่าที่เป็นอยู่ ก็จำเป็นต้อง "อุเบกขา" เพื่อไม่ให้เราทุกข์ไปกับสิ่งนั้น
- และท่านสอนเพิ่มเติมอีกว่า คนไทยเข้าใจอุเบกขาเพี้ยนไปมาก เช่น ยังมิได้ทำอะไรเต็มกำลังเลย ก็อ้างว่า "อุเบกขา" ซึ่งไม่ใช่ เราใช้อุเบกขาก็เมื่อเราได้ทำเต็มกำลังของเราแล้ว อุเบกขาจึงอยู่ลำดับสุดท้าย
- พี่อ่านที่อาจารย์เล่า คิดว่าอาจารย์เข้าถึงพรหมวิหารสี่แล้วนะคะ