สวัสดีค่ะพี่ตะวัน...พี่สาวสำบายดีบ่...

...เหตุเกิดที่ตนจึงดิ้นรนหาทางดับมันให้ได้ ยิ่งดับได้เร็วเท่าไหร่หัวใจก็จะเบาเร็วเท่านั้น แต่จริตในใจตนต้องให้มันดิ่งถึงก้นเหวซะก่อนถึงจะบังคับใจได้(ล่อให้เหนื่อยก่อน ค่อยหยอดน้ำให้มันฟื้น) ต้องให้ใจมันรู้ในความรู้สึกเมื่อมันเกิดความทุกข์อาการใจ-กายเป็นเช่นไร(เหตุ) มันค่อยจะสอนใจตัวเองได้ค่ะ...

...พบความสุขทั้งยามหลับและยามตื่นนะคะพี่สาว...