สวัสดีค่ะคุณศิลา

ขอบคุณมากค่ะที่กรุณาเล่าเรื่องราวประสบการณ์ให้พวกเราได้ฟังค่ะ

ตั้งแต่เด็กจำได้ว่าตัวเองผูกพันกับสัตว์มากค่ะ ที่บ้านเลี้ยงสุนัขไว้หลายตัวก็จะรักทุกตัว พอตัวไหนตายเราก็จะร้องไห้ทุกครั้งไป

ครั้งหนึ่งมีไก่พิการตัวหนึ่ง เดินไม่ได้ตอนออกจากไข่ไม่รู้เป็นไร เราก็เอามาเลี้ยงและรักมาก พอมันรอดตายมาได้ขนาดเท่ากำปั้น มีเพื่อนบ้านมาเยี่ยมและมองไม่เห็นมันก็เลยเหยียบมันเข้าเพราะมันเดินไม่ได้ ตายเลยค่ะ เด็กเจ็ดขวบโกรธป้าเพื่อนบ้านคนนั้นและไม่ทักทายสองสามปีได้ เด็กจริงๆค่ะ

หลังจากนั้นนอกจากหมาก็มีแมวมาอยู่ด้วย ยายเลี้ยงแมวไว้สิบกว่าตัว เราก็รักทุกตัว จำได้ตอน้ป็นวัยรุ่นที่เชียงใหม่ปีหนึ่งหนาวมาก แมวเข้ามานอนใต้ผ้าห่มกับเรา ให้ความรู้สึกอบอุ่นมากค่ะ เป็นความประทับใจที่จำได้ไม่รู้ลืม จากนั้นพอไปที่ไหนๆ เห็นหมาแมวก็จะให้ความสนใจเขาเป็นพิเศษค่ะ

ความสุขของคนเราเกิดจากสิ่งกระตุ้นต่างกันค่ะ แม้แต่สุขประณีตที่เกิดจากภายในก็มีหลายรูปแบบเช่นกัน สิ่งที่สร้างสุขให้คนหนึ่งอาจเป็นสิ่งปกติของอีกคน ดังนั้น happy ba project จึงจะหลากหลายค่ะ รอติดตามเช่นกันค่ะ

ขอบคุณค่ะ