....ที่จริงแล้ว ในอดีตผมเองไม่ค่อยชอบศาสนาพุทธสายเถรวาทเท่าไหร่ก็เพราะเรื่องอุเบกขานี่ละครับ ในขณะที่ศาสนาอื่นเขาสนับสนุนให้ช่วยเหลือคนอื่นอย่างเต็มที่ เถรวาทกลับเน้นที่เรื่องส่วนตัวเป็นที่ตั้ง ด้วยจุดมุ่งหมายของความเป็น "พระอรหันต์" ซึ่งแตกต่างกับ"พระโพธิสัตว์" และ "เซนต์"

ตอนแรกๆผมต่อต้าน ถกเถียงกับ พี่ๆอยู่นานว่า " ศึกษาไปทำไม มันทำให้ระสึกว่า ทำให้เราเห็นแก่ตัว ไม่ช่วยสอน ช่วยแนะนำผู้อื่น บ้างหรือ??? ทำไมเราไม่บอกให้คนอื่นเห็นถูก/ผิด"

....เมื่อได้มาศึกษาและปฏิบัติเองก็จะรู้ครับว่า..........หลักธรรม  พระพุทธเจ้าท่านบัญญัติไว้ครอบคลุมทุกด้านแล้ว

.....เราพูด เราสอน คนอื่น ไม่ได้จริง แต่เราทำให้เขาเห็น และเข้าใจได้ด้วยสิ่งที่เราปฏิบัติอยู่ ครูบาอาจารย์ที่มีภูมิธรรมสูงมากๆ ท่านยังลำบากในการสอนธรรมผู้คนอย่างเราๆ อยู่เลย   ผมเคยใช้เวลาทุกเช้าชักชวน จนท. สารบรรณคุยเรี่องธรรมะ นั้นแล้วเป็นเดือนๆ ไม่มีใคร "เห็น" ....... 

......เราจะสอนคนตาบอดให้รู้จักสีต่างๆ ได้อย่างไร? ฉันใดก็ฉันนั้น......

ปัตจัตตัง จึงไม่ใช่เรื่องเอาเฉพาะตัวเองรอด หากศึกษาปฏิบัติกันจริงจัง